kou en drukte

Het was koud hier, de afgelopen week. Gister was de temperatuur weliswaar gelukkig geklommen naar 10 graden, maar het stormde zo hard dat het nog steeds ijzig aanvoelde. Vandaag is de storm verdwenen en gingen we in een aangenaam zonnetje naar de Franse Ikea om de andere helft van de keuken te kopen (ik had de helft, de onderdelen die in Nederland goedkoper waren, in Duiven gehaald). Vandaag dus naar Saint Etienne.

Afgelopen zaterdag was al het tweede (!) concert van Frans in een enorme zaal in Davezieux. Ik zag deze band nu voor de derde keer want de eerste keer als kennismaking (Frans zat er toen nog niet bij ) in Saou (post 17 sep) en vorige week in een geweldig leuke zaal in Saint Peray. Frans deed het goed. Ook zijn solo's. En het filmrepertoire van de bigband is spannend genoeg om meermaals te bekijken. Het volgende optreden is 6 februari in Grenoble. We hebben er een nachtje hotel geboekt. Hoewel Grenoble klinkt als ver weg is het 1 uur en vijfenveertig minuten rijden. Dus een hotel is niet echt nodig maar wel leuk (hoop ik).

Verder kwam de tegelzetter niet afgelopen zaterdag maar na vijftien keer bellen wel (fingers crossed) morgen, net als Jeroen die toch nog wat dingen moet regelen voor we verder kunnen. Hij moet helpen bij het plaatsen van de douchebak en daarom hebben we onze griep- en coronaprik, die gepland stond voor morgen, voor de zoveelste keer verplaatst.

Badkamer

zijaanzicht en lichtplan 

ontwerp voor leuning voor buitentrapje

Het is natuurlijk veel meer werk dan ik in mijn onnozelheid dacht. Jeroen is nu voor de zevende dag aan het werk Dit is tevens de laatste voorlopig want zijn eigen huis is er ook nog en hij heeft net een hijskraan gekocht(!) om een dak te maken. Het vloertje voor de douchebak ligt er in, maar de douchebak zelf nog niet. F. is bezig met de aan-en afvoerleidingen wat bij hem het nodige sacherijn oplevert. En nee, ik kan nog lang niet gaan schilderen. Wat dacht je dan?

Maar hé, er is licht en water. De badkamerruimte is bijna muisvrij en er wordt vandaag nauwelijks pauze genomen om de muren en het plafond van het tussenkamertje te plaatsen.

Verder is de elektricien al geweest om een nieuwe stoppenkast aan te leggen en door 60 cm dikke muren te boren en komt er zaterdag een tegelzetter voor de tegels in de douche. Want hoewel iedereen zegt dat tegelen een eenvoudig klusje is durven we dat toch niet aan. 

eind van de middag: de muur staat

Judo

Onze zoon appte ons dat hij een judowedstrijd had, zondagochtend vroeg, in Maasbree. Dat Maasbree langs onze route naar Frankrijk lag. Dat hij bovendien ging judoën op het uur dat we ongeveer langs Maasbree zouden rijden. We twijfelden eerst of we ons dat uur pauze wilden permitteren. We zouden dan immers pas laat arriveren bij het huis. Maar we zijn toch van de weg gegaan en hebben hem sinds heel lange tijd zien judoën. Het deed herinneringen oproepen aan zijn jeugd met talloze wedstrijden in het halve land. Dat waren veelal eindeloze ochtenden of middagen in ijskoude sportzalen op harde houten banken wachtend op de wedstrijdjes. 

Maar deze competitie was strak georganiseerd en Wolfer had zijn twee (team)-wedstrijden binnen het uur afgewerkt. En ook nog eens met veel succes. Twee keer ippon. De eerste al na een minuut met een worp en de tweede ook vrij snel na een doorloopverwurging (filmpje hieronder). Het was superleuk en hij vond het heel fijn dat we waren komen kijken. De weg was vervolgens heel rustig zodat we nauwelijks moe van de reis aankwamen in Félicien en daar de (alweer overvolle) auto konden uitpakken.

Derde week

Dit is onze derde en (voor even) laatste week in Nederland. Drie weken gevuld met heel veel afspraken. Van ziekenhuis tot vrienden en familie. Maar ook met nog een paar keer afscheid nemen. Er is vandaag een boom geplant op Larenstein, kadootje aan de hogeschool waar Frans dertig jaar heeft gewerkt. En zaterdag was het jubileumoncert én afscheid van drie mensen waaronder Frans, van Big Band Ravenstein. De bigband waar F. twintig jaar met veel plezier elke dinsdagavond ging repeteren en een aantal keren per jaar optrad. Het was een superleuk concert in het dorpshuis. Met nog twee zangers en als gast de nieuw doorgebroken trompettist Bram van de Glind.

Een concert van de nieuwe bigband in de Ardêche laat niet lang op zich wachten. Frans moet zijn entree nog maken, maar is al wel volop aan het oefenen met het materiaal want hij heeft vrijwel direct een uitvoering in Saint-Péray!