in Nederland

En toen waren we even in Nederland. Gisteren vanaf Lyon naar Amsterdam gevlogen en morgen weer terug. We waren terug voor de uitvaart van Lian, F's zus. Het zat eraan te komen, dus we waren voorbereid. Het was een prachtige dienst, buiten, in een natuurgebied. Er waren speeches, muziek en  mijn aanvankelijke scepsis voor deze manier: op een baar en niet in een kist. Bloemen (veldbloemen!) rond haar baar en de tekst van de website van de beheerder van de plek ( bos als helend mechanisme) was na afloop geheel verdwenen. Zelfs mijn stadse zoon zei na afloop: ' zo wil ik het ook'.

Vooraf en daarna in Utrecht geslapen. De leukste stad van Nederland. Vanmiddag een drankje op een terras, een pizza in de binnenstad en lopend weer terug naar huis.

 

  

Gearriveerd in Frankrijk. Het is heerlijk als altijd. Wel hebben we bijna een dag werk gehad om de miljoenen spinnen met hun spinrag te verwijderen uit huis terwijl buiten door het natte voorjaar ook het één en ander te doen was. Maar vanaf toen luieren, lezen, schrijven en mijmeren. Aanstaande vrijdag een groot feest in Arlebosc, toevallig op mijn verjaardag, en zaterdag treedt F. al op in Lamastre. Volgende week verslag.

Nog even terug naar begin juli met de expositie van het eindexamenwerk van Artez Arnhem. Een film van de modeshow, die ik live al gezien had, nu nog twee keer gezien. Nu dus op doek. Eerst alleen en een dag later met F.) Bij de afdeling Creative Writing (wat is mis met creatief schrijven...) een dichtbundel gekocht en een novelle van twee afgestudeerde meisjes. Me vergaapt aan de tentoonstelling van Product Design (wat is er mis met productontwerp...). De ontwerpen leken al klaar om in productie te worden genomen.  En hieronder een foto van de afdeling vrije kunst. Een schilderij dat ik erg mooi vond. Er wordt inmiddels iets meer geschilderd. Misschien hebben de studenten mijn commentaar van vorig jaar gelezen.

de brieven

De brieven van mijn moeder. De eerste keer naar Frankrijk was in 1973. Het jaar ervoor was mijn zus met haar vriend voor het eerst naar Zuid-Frankrijk geweest en kwam daar met zulke enthousiaste verhalen vandaan dat mijn ouders zo'n reis ook wel eens wilden proberen.

Tot die tijd was vakantie niet iets vanzelfsprekends. Mijn ouders waren wel vaker met z'n tweeën weggeweest, vaak om mijn moeder wat rust te geven van het huishouden. De keer mét kinderen in een Drents pension met bijbehorend cliché zolderraampje (uitzicht!) en de verlepte plakjes kaas bij de lunch waren tot dan het hoogst haalbare geweest.

Maar toen naar Frankrijk. Met een persoonlijk reisschema van de ANWB, een toeristische route. 

Veel viel me op tijdens het lezen van die eerste jaren. Dat het toen ook niet altijd vanzelfsprekend was dat er een plek in hotels of op campings was als je die niet (via de ANWB?) had besproken. Dat het op de Franse wegen ook al behoorlijk druk kon zijn. Dat de wegomleggingen toen ook al niet duidelijk waren aangegeven. Dat de wijn 75 (gulden)cent kostte per liter. Dat er ook toen al vaak stakingen waren waardoor en niet meer genoeg benzine werd geleverd  en je op zoek moest naar een pomp die nog wat had.

Wat de brieven zo leuk maakt is het onbevangen schrijven van mijn moeder, de waarschijnlijk onbedoelde humor in de zinnen en de stop-zinnetjes à la Martin Bril na een wat minder geslaagde gebeurtenis: -Nou, ja, dat hebben we ook weer gehad-.

Maar het mooist vind ik dat ze zo genieten van de landschappen. Van de kust bij Bordeaux tot de zee bij Cannes, de woeste bergen in de Haut Alpes de Provence tot het vulkaanlandschap bij Puy de Dome.

Waar ze het vaakst zijn geweest is de boerencamping bij Ruud Francke bij le Caylar in de Herault. De foto is van dat gebied.

Zaterdag, deo volente, gaan wij zelf weer. Geen stakingen op dit moment, geloof ik.

hobby's

link naar  tangofilmpje

Op Instagram kwam een tangofilmpje voorbij en voordat ik het wist klikte ik op 'volgen'. Dat was eigenlijk niet zo slim, want zo blijft mijn latente honger naar deze dans gevoed, terwijl ik weet dat ik het teveel gedoe vind om een juiste danspartner te vinden (zie post 21 september 2021). 

Maar goed, ik heb meer hobby's. Zoals schilderen. Ik zou de eerste week van de vakantie meedoen met een schilderscursus in onze eigen Ardèche, georganiseerd door onze eigen vrienden op hun terrein met een externe docente. Die ging op het laatst niet door omdat er toch te weinig belangstelling voor was en  eigenlijk ben ik daar niet zo rouwig om, want zo'n eerste week in de zomer bij het huis in Frankrijk is het juist ook zo heerlijk om niets te hoeven en te weten dat er nog vijf weken volgen. Bovendien houd ik geld over om toch eens in het najaar die cursus WordPress te gaan volgen om beter uit de voeten te kunnen met mijn website.

Een cursus Indesign staat ook op mijn wensenlijstje. Wellicht het voorjaar erna.

Een andere hobby: lezen. Mee naar Frankrijk gaan in ieder geval het nieuwe boek van Henk van Straten: Het kraaienschip en een oud boek van Peter Buwalda: Otmars zonen. En misschien kom ik eraan toe om een stuk verder te schrijven in mijn eigen boek 'de hond in de nacht' . Dat schrijven lag helemaal stil door een ander project met tekst: de brieven uit Frankrijk van mijn moeder (zie post 8 maart 23). Alle brieven zijn nu gescand en als ik het boek zou laten drukken is het alleen al aan tekst 650 pagina's dik (ongeveer de dikte van Otmars zonen). ik ben nu aan het uitpuzzelen op welke manieren ik de routes die gevolgd zijn ga vormgeven op kaartjes. Met Google Maps of met landkaarten. Daar moet nog over gebrainstormd...

Volgende week zal ik iets vertellen over die 25 keer zomervakantie in Frankrijk, gedurende 38 jaar tijdspanne. Want daar is wel één en ander opmerkelijks over te vertellen.