alleen

 

En daar ging hij aan het eind van de nacht, 5:45 uur. Op weg naar Frankrijk. Na nog een paar keer te hebben gevraagd: 'Kan het?'  Ik was namelijk de afgelopen vier dagen ziek. Een verkoudheid bovenop mijn toch al fragiele gezondheid van het moment. Maar elke dag voel ik me een klein beetje beter en ik gun hem zijn muziek. En die badkamer moet toch ook af niet? 😉

Bovendien heb ik besloten dat zes weken alleen te veel zijn en ga ik direct na de eerste spuit (week 7?) twee weken naar hem toe met trein of vliegtuig. Dus het leed is te overzien. Ik wacht met smart op de CT-scan volgende week vrijdag en de dinsdag erop het gesprek en de beslissing over de kuur.

Kunst!

Peter de Jong had een tentoonstelling in galerie Wijnhaven in Dordrecht. We konden, want in Nederland, naar de laatste dag, de finissage. Prachtig werk was het weer met onbedoeld (denk ik) overeenkomsten met de tentoonstelling van de beeldjes van Nick Cave (zie onder). Ik kreeg ontzettende zin om mijn schilderwerk aan de wilgen te hangen (in ieder geval te pauzeren) en ook driedimensionaal werk te gaan maken met diverse materialen. Om meer werk van Peter te zien: www.peterdejong.mobi

Hoewel we naar museum Voorlinden in Wassenaar gingen om de 'devils' van Nick Cave te zien was de bijvangst: de schilderijen van de Vlaamse schilder Michaël Borremans een heel prettige. Zijn kleurgebruik heel eigen en zijn achtergronden zo af en toe denkend aan Rothko. Je kon je blik erin verliezen.

En dan de beeldjes van Cave. Ik ben fan van zijn muziek. Dat hij nu ineens met keramiek aankwam deed me wel fronsen. Maar ik was verkocht toen ik ze zag. Het video-gesprek vooraf was nodig om de diepere betekenis achter alle duivels (van geboorte tot dood) te begrijpen. Maar ook zonder die duiding zou ik er best één op de schoorsteen willen hebben staan.

 

sociale contacten

Ondanks een geenszins verbeterde gezondheidstoestand (integendeel, zelfs de prednisonkuur lijkt niet aan te slaan) gaan alle leuke afspraken door. En die afspraken zijn er iedere dag. Eten bij beste vrienden in Arnhem, bij Frans' oude collega Willem in de net betrokken gerenoveerde boerderij in de Achterhoek. Lunch met mijn zus en zwager, een zondag met mijn jongste broer en vriendin, morgen een lunch met mijn oudste broer en vrouw, donderdag naar Carré voor Wende, zondag naar naar museum Voorlinden voor de beeldjes van Nick Cave, volgende week een dagje sauna met z'n tweeën, nog een etentje met Wolfers oude juf, nog een etentje met Kees en Wilma, ouders van Wolfers vriendje van vroeger. Mensen die we, hoewel de vriendschap tussen de jongens voorbij is, nog steeds zo'n twee keer per jaar zien. Een (klein) wandelingetje op de postbank 

en gisteren gingen we eten en logeren bij Frans' broer in Amsterdam. Vandaag met de tram de stad doorkruist en een bezoekje gebracht aan Cos en de Bijenkorf, favoriete winkels van mij die beide jammerlijk uit Arnhem zijn verdwenen. Amsterdam blijft in mijn ogen een fantastisch mooie stad. 

Ziekenhuis Gelderse vallei

Verwijzend naar de blog van 29 oktober: klaagverhaal, hier een update. De boost van prednison hield een maandje aan, daarna ging het ondanks verhoging van de 'pufs' toch weer behoorlijk snel bergafwaarts. Gisteren had ik weer een afspraak met de longarts in Ede, het ziekenhuis dat kortere wachttijden heeft dan ziekenhuis Rijnstate in Arnhem. Ik deed opnieuw mijn klaagverhaal en tot mijn grote verbazing is mijn toestand slecht genoeg om in een traject te komen met (heel dure) medicijnen die alleen als niets goed helpt, voorgeschreven worden (zie duur). Consequentie is wel dat ik veel in het ziekenhuis moet zijn en in ieder geval niet met Frans mee kan gaan eind januari naar Frankrijk. Nu heb ik er niet zo'n bezwaar tegen om in februari in Nederland te zijn maar in mijn eentje is het wel een ander verhaal. Maar we hebben gezamenlijk besloten dat Frans gewoon naar Frankrijk moet gaan om bij het concert in Grenoble te zijn (en in het fijne hotel gaat overnachten). En half maart trein of vlieg ik hem achterna.

Goed nieuws dus en slecht nieuws. Maar het goede overheerst. Want wat ik krijg zijn injecties met een aan Dupilumab verwante stof waarvan de arts zegt dat het Prednison is zonder bijwerkingen. En dat is dus goed nieuws want van bijwerkingen heb ik mijn buik zo langzamerhand helemaal vol. 

en zo werkt het 😕