Jaren heb ik geen planten in huis gehad tot een jaar of zes geleden woonbladen steeds meer binnenshuis groen lieten zien en ik ineens ook weer een plant wilde in de kamer. Ik koos een kamerlinde die elk jaar groter werd ondanks verbanning in de zomer naar buiten waar hij overgeleverd was aan de elementen. Maar hij (of zij?) overleefde elke droge of natte zomer en werd bij onze thuiskomst na de lange zomervakantie altijd weer liefdevol binnengehaald.
Afgelopen week wist de linde me extra te verrassen met prachtig bloemen. Dat had íe in al die jaren nog niet vertoond! Ik ging eens op internet kijken of dat eigenlijk elk jaar moet gebeuren, dat bloeien. Daar las ik dat de linde een moeilijke plant is die snel te zonnig of te droog of op de tocht of vul maar in en elke maand voeding moet krijgen. Ondanks de ontbrekende voeding toch bloemen krijgen. Ik ben trots op hem.
De behoefte aan groen in huis heeft trouwens een vervolg gekregen met een hele groene muur. Ook heb ik nog een asparagus gekocht, die een beetje ongelukkig, fotogeniek maar niet heel handig, bovenop een keukenkastje staat en telkens met de de stengels tussen het deurtje komt.