Ik had nooit kunnen denken dat ik zo begeesterd zou kunnen raken van klassiek ballet. Na vanavond nog één les voor de zomervakantie omdat de extra dinsdaglessen uitvallen (ja, ik ga nu twee keer per week!) en dat spijt mij.
Wel heb ik bedacht dat ik een nieuw onderwerp voor mijn schildersaspiraties heb. Na de portretten denk ik erover balletdansers te schilderen. Dat is in het verleden natuurlijk al genoeg gedaan. Veelal door de impressionisten. Vaak zoet en überromantisch. Ik zal zoeken naar iets rauwers, iets meer abstract. Over een paar weken zal ik weten of me dat lukt. Misschien moet ik het niet met verf doen maar met houtskool. Hoewel dat natuurlijk ook al eerder is gedaan.
Vanavond hadden we het tijdens de les over spitzen. Een meisje vóór me aan de barre vroeg of ze op haar leeftijd ( ik schat haar in de twintig) nog aan spitzen kon beginnen. 'Ja hoor', was het antwoord van de juf. 'Als je benen en enkels sterk genoeg zijn kun je daar nog goed aan beginnen. Maar sommigen hebben daar geen behoefte aan'. Ze keek naar mij en zei: 'wellicht hoef jij dat niet meer?' Mijn antwoord was: 'o, als het nog zou kunnen... al was het alleen maar om ze aan de muur te hangen!'
