Ik heb een zwaar gemoed. De toestand in de wereld drukt op me. Erger dan ik me kan herinneren dat ooit gevoeld te hebben. Gaza, Oekraine en de politiek in Nederland. Van de krant sla ik soms de helft van de pagina's om zonder ze te lezen, maar dan kan ik me de volgende dag toch niet bedwingen om alles alsnog te lezen.
Gisteren zag ik een advertentie van het tijdschrift Margriet en lokte dat plaatje een verlangen bij me op om me in gezelligheid en kneuterigheid te wentelen. Ik vroeg me af of een informatiestop voor mezelf instellen zou helpen. Maar daar is mijn gewoonte om me te informeren te sterk voor.
Wellicht zou het helpen om na elk zwaar artikel een lichtvoetig, gezellig, mooi of gewoon prettig beeld, of podcast of boek of gedicht tot me te laten komen.
Toen ik op zoek ging naar een gedicht kwam ik dit gedicht tegen van Annie M. G. Schmid.
