Dit is de ontbijtruimte van de Chambres d' hôtes Maizières (ten zuiden van Nancy) waar we al bijna twintig jaar komen.
Het huis, een herenhuis uit de 18e eeuw, staat midden in de straat in een verder nogal oninteressant lintdorp. Ooit kwamen we hier via het Trotterboekje: ' Chambres d'hôtes in Frankrijk, de 1500 beste Trotteradressen' terecht toen de vader van Laurent het huis bestierde. Je kon er toen nog een avondmaaltijd gebruiken. We aten er voor het eerst tomatenjam (armeluis jam werd ons verteld) en pas toen we er uitdrukkelijk om vroegen werd er wijn uit de kelder gehaald om bij het hoofdgerecht te drinken. Dat bleek een, bij ons toen onbekende want oude, Beaujolais te zijn. Die was fantastisch. We waren blij met onze vrijmoedigheid erom te vragen want table d'hôtes is immers eten (en drinken) wat de pot schaft.
Ineens was de oude eigenaar er niet meer en had zijn vrijgezelle zoon Laurent het bedrijf overgenomen. Geen avondmaaltijden meer, maar wel altijd een geweldig ontbijt, met veel soorten zelfgemaakte jam, croissants en af en toe een vers taartje.
Het ontbrekende avondeten is niet echt een probleem. Soms eten we brood, kaas en wijn op de kamer, in de zomer doen we dat op het terras, maar meestal gaan we naar een restaurantje een aantal kilometer verderop. Ook al twintig jaar met dezelfde eigenaren en met eenvoudig, klassiek, heerlijk eten.
Ik ben dol op het huis. Met oude krakende visgraatvloeren, een harnas in de gang en een lichtblauw bad in een lichtgroene badkamer.
Over Laurent heb ik wel bedenkingen.
Ik weet niet of het ouderwets Frans machisme is of louter verlegenheid, maar de interessante gesprekken die hij met F. voert over de boerenstand, de geschiedenis van het huis of zijn familie worden louter tussen de mannen gevoerd waarbij Laurent mij nooit aankijkt. Ook het handen geven wordt (zoals ook nog regelmatig in ons eigen dorp) alleen met F. gedaan. Ik bezie het als een reliek passend bij de oude tijd en het oude huis en bekijk het meer in verwondering dan met ergernis. Voor de komende kerstvakantie verheug ik me er in ieder geval alweer op om er op heen- of terugreis een nacht te verblijven.