Vanaf de tijd dat mijn ouders in de jaren zeventig op vakantie gingen naar het buitenland, meestal naar Frankrijk, heeft mijn moeder brieven geschreven naar ons, de kinderen. Die brieven waren gedetailleerde verslagen, van dag tot dag, over wat er gebeurde onderweg en op de campings.
De brieven zijn bewaard gebleven en onlangs kreeg ik het idee om ze te scannen en er wellicht een boekje van te maken. De stijl vind ik namelijk bijzonder. Je zou die kunnen vergelijken met de schrijfstijl van Karl Ove Karlstad (dat zou mijn moeder deugd doen om met een beroemde schrijver vergeleken te worden!) Heel erg spreektaal en heel erg de details in. Geen diepzinnige bespiegelingen maar beschrijvingen van de normale dingen die gebeurden.
Toen mijn moeder bijna niet meer kon zien en F. weleens meeging met een bezoekje aan haar heeft hij er enkele aan haar voorgelezen. Het was fijn om in de kamer van het verpleeghuis de sfeer van de Franse zomers naar boven te halen.
In een tijd waarin er bijna niet meer met de hand wordt geschreven is het ook interessant om de schrijfstijl van de letters van veertig jaar geleden te zien. Sommige letters ( de 't' ) heb ik ook nog in mijn jeugd geleerd zo te schrijven. Daarentegen was de hoofdletter D al niet meer zo gekruld als mijn moeder ooit had geleerd. 
