Vanavond gaan we met de slaaptrein naar Zurich, om vandaar met een normale trein door te reizen naar Milaan en vandaar naar Rome.
Of ik me kan verheugen op die slaaptrein of dat ik er benauwd van ga worden staat nog te bezien. Op de foto's ziet die slaaptrein er nogal chic uit. Een cabine voor ons tweeën, hagelwitte lakens en een eigen wasruimte(tje) met dikke badhanddoeken. Of er ook een eigen wc bijzit kunnen we in onze bestelling niet goed zien.
Het zal in ieder geval anders worden dan toen ik, alweer zo'n veertig jaar geleden, een reis ging maken met de slaaptrein naar Grenoble. Het kaartje naar Seyssel, dat verderop in de Alpen ligt en wat de eindbestemming was, kon in Nederland nog niet gekocht. Ook niet bij de NBBS (de populaire reisorganisatie in die tijd voor studenten). Dus moest ik in Grenoble dat kaartje nog kopen. Ik was daar toen wel zenuwachtig over. Ook over de afspraak dat ik op het station van Seyssel ergens in de middag opgehaald zou worden door mijn zus en toenmalige zwager die met hun auto naar Frankrijk waren gereisd. Er waren toen nog geen mobiele telefoons. Dat feit alleen al lijkt honderd jaar geleden. Toen ik ook nog in Arnhem in de verkeerde trein was gestapt en gewaarschuwd werd door mijn toenmalige vriend die nog even het vertrekbord checkte en ik op het aller-allerlaatst de goede trein in rende zal niet hebben bijgedragen aan een goede nachtrust. Bovendien was de slaapcoupé gedeeld met drie andere mensen en moest je je tanden poetsen in de gang alwaar zich een rij had gevormd bij een pisstraaltje water.
Het zal in ieder geval anders worden dan toen ik, alweer zo'n veertig jaar geleden, een reis ging maken met de slaaptrein naar Grenoble. Het kaartje naar Seyssel, dat verderop in de Alpen ligt en wat de eindbestemming was, kon in Nederland nog niet gekocht. Ook niet bij de NBBS (de populaire reisorganisatie in die tijd voor studenten). Dus moest ik in Grenoble dat kaartje nog kopen. Ik was daar toen wel zenuwachtig over. Ook over de afspraak dat ik op het station van Seyssel ergens in de middag opgehaald zou worden door mijn zus en toenmalige zwager die met hun auto naar Frankrijk waren gereisd. Er waren toen nog geen mobiele telefoons. Dat feit alleen al lijkt honderd jaar geleden. Toen ik ook nog in Arnhem in de verkeerde trein was gestapt en gewaarschuwd werd door mijn toenmalige vriend die nog even het vertrekbord checkte en ik op het aller-allerlaatst de goede trein in rende zal niet hebben bijgedragen aan een goede nachtrust. Bovendien was de slaapcoupé gedeeld met drie andere mensen en moest je je tanden poetsen in de gang alwaar zich een rij had gevormd bij een pisstraaltje water.
Nee, het zal ongetwijfeld luxer gaan worden dan toen. De hele reis voelt luxe aan trouwens. van Rome naar de Amalfikust en vandaar via Matera naar Bari vanwaar we terug vliegen.
Maar luxe is betrekkelijk. In het weekend vroeg iemand: 'Ben je echt nog nóóit in Rome geweest?'
Nee, eerste keer. De eerste keren zijn vaak de beste dus ik ga waarschijnlijk sowieso genieten. De voorspelde regen lijkt mee te vallen. Het wordt in ieder geval warm, dus: 'Eccoci Qui!'
Maar luxe is betrekkelijk. In het weekend vroeg iemand: 'Ben je echt nog nóóit in Rome geweest?'
Nee, eerste keer. De eerste keren zijn vaak de beste dus ik ga waarschijnlijk sowieso genieten. De voorspelde regen lijkt mee te vallen. Het wordt in ieder geval warm, dus: 'Eccoci Qui!'
PS: de NBBS bestaat nog steeds!