Ik ben een boek aan het lezen van Paul Bowles, een Amerikaanse schrijver die het grootste deel van zijn leven in Marokko, in Tanger, heeft gewoond. Dit boek gaat over Fez, de stad waar wij onze Marokkotour beginnen en eindigen. Het speelt zich af in de jaren vijftig en verhaalt over de spanningen tussen de Franse overheersers, de nationalisten en de communisten.
Ik heb al eerder boeken van Bowles gelezen omdat ik zijn boeken intrigerend en erg mooi vind. Zoals 'het dak van de hemel', prachtig verfilmd door Bertolucci met acteurs John Malkovich en Debra Winger (the Sheltering sky).
Toevallig is er op dit moment een documentaire in de bioscopen ( Mohammed & Paul) die over de vriendschap van Bowles met de analfabete Marokkaanse meesterverteller Mohammed Mrabet gaat.
Bowles schrijft de verhalen van Mrabet op en gaat er eigenlijk mee aan de haal want erkenning of geld is alleen Bowles ten deel gevallen.
De documentaire stelt de fundamentele vraag: wie is de eigenaar van een verhaal dat gehoord wordt via de stem van een ander?
Afijn, eigenlijk is het zelden leuk om achtergronden te horen van kunstenaars die je bewondert. Denk aan de behandeling van vrouwen door Picasso of het antisemitisme van Céline.
