Van de woestijn naar de Dadèsvallei waar we twee nachten bleven in een citadel. De Dadèsvallei met vreemd gevormd gesteente en de Dadèskloof bleek een voorproefje voor de oversteek van de hoge Atlas.
Door extreme regenval en sneeuw waren de wegen in de bergen op veel plekken versperd door vallend gesteente. Ook moesten we door een riviertje dat over de weg was gaan stromen. Frans had net daarvoor een Marokkaanse man meegenomen die een lift vroeg en hij zei: ' dóórrijden, het kan wel'. Het bleek te kunnen... Eenmaal de Atlas over bezochten we de mooiste Kasbah met de mooiste inrichting en tuin die ik ooit heb gezien. Daar hadden we helaas maar één nacht geboekt. De volgende dag dus door naar Essaouira en de zee.
Dadèsvallei










